เมื่อเราโต

posted on 11 Feb 2014 21:44 by marry-go-round
ตอนที่เราเป็นเด็กเล็กๆ
 
เราดูการ์ตูนหลายๆเรื่อง เราพบว่ามันสนุกดี
 
เจ้าหญิงสวยดี ความรักดี สัตว์ประหลาดพูดได้มันน่ารักดี
 
วันนี้เราหยิบมันมาดูตอนโต เรากลับคิดอะไรได้มากมาย
โลกมันไม่ง่าย ในนิทานก็ไม่ได้เป็นแบบนั้น
 
เอเรียลต้องแลกเสียงเพื่อขา. . .โง่สิ้นดี
เจ้าหญิงนิทราต้องนอนสลบหลายปี. .กว่าจะเจออีตาฟิลลิปป์
 
เหมือนกับเบลล์ที่โดนอสูรอาละวาดหนักกว่าจะรักกัน
พิน็อคคิโอโชคดีได้กลายเป็นคนแต่รักษาความดีไว้ไม่ได้
คริกเก็ต จิตสำนึกตัวแสนเล็กแต่กลับเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่คนควรใส่ใจ
 
แต่เสียงของมันเบาเกินไป. . . แปลกใจ ที่การ์ตูนเด็กๆ
มันให้อะไรมากกว่าละครที่มีไว้ให้ผู้ใหญ่ดู
คนโตต้องคิดเยอะๆสิ. . . แปลก. . . .
หรือยิ่งแก่ยิ่งหูตึงเสียงเบาๆของจิ้งหรีดเลยยิ่งเบาลงไปอีก
 
ไม่ได้ยิน ไม่รับรู้?
 
เมื่อเราโตสมองเราทำงานเปลี่ยนไปจากตอนเด็ก
 
เราไม่ได้พัฒนาขึ้น แต่เราแค่เปลี่ยนมุมมอง นั่นแหละที่แย่
นั่นแหละที่ทำให้ส่วนสำคัญของความดีงามบางส่วนเลือนไป
 
มันแค่feeling แปลกๆหลังจากหยิบนิทานล้านปีมาดูใหม่
มันมีอีกหลายเรื่องที่สอนเราได้มากกว่า
 
10 รอบ เรื่องเดิม ก็ได้10 ข้อคิด บางทีละครบ้านเราควรต้องทำแบบนี้บ้าง. . .
 
คนเราคิดเรื่องไม่เป็นเรื่องเยอะไป ไม่ใช่ต้องหยุดคิด
 
มันไม่ใช่การแก้ปัญหา
 
แต่มันต้องมีคนเตือน "ให้คิดให้ถูกเรื่อง" มากกว่าล่ะมั้ง?
 
ปล. กว่าจะอัพได้! ขอบคุณExteen สำหรับกิจกรรมอันแสนชื่นบานด้วยนะ ยี๊ฮู่ววววววว

edit @ 12 Feb 2014 14:01:11 by ทาสกระต่ายและนางสนม

Comment

Comment:

Tweet