เมื่อเราโต

posted on 11 Feb 2014 21:44 by marry-go-round
ตอนที่เราเป็นเด็กเล็กๆ
 
เราดูการ์ตูนหลายๆเรื่อง เราพบว่ามันสนุกดี
 
เจ้าหญิงสวยดี ความรักดี สัตว์ประหลาดพูดได้มันน่ารักดี
 
วันนี้เราหยิบมันมาดูตอนโต เรากลับคิดอะไรได้มากมาย
โลกมันไม่ง่าย ในนิทานก็ไม่ได้เป็นแบบนั้น
 
เอเรียลต้องแลกเสียงเพื่อขา. . .โง่สิ้นดี
เจ้าหญิงนิทราต้องนอนสลบหลายปี. .กว่าจะเจออีตาฟิลลิปป์
 
เหมือนกับเบลล์ที่โดนอสูรอาละวาดหนักกว่าจะรักกัน
พิน็อคคิโอโชคดีได้กลายเป็นคนแต่รักษาความดีไว้ไม่ได้
คริกเก็ต จิตสำนึกตัวแสนเล็กแต่กลับเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่คนควรใส่ใจ
 
แต่เสียงของมันเบาเกินไป. . . แปลกใจ ที่การ์ตูนเด็กๆ
มันให้อะไรมากกว่าละครที่มีไว้ให้ผู้ใหญ่ดู
คนโตต้องคิดเยอะๆสิ. . . แปลก. . . .
หรือยิ่งแก่ยิ่งหูตึงเสียงเบาๆของจิ้งหรีดเลยยิ่งเบาลงไปอีก
 
ไม่ได้ยิน ไม่รับรู้?
 
เมื่อเราโตสมองเราทำงานเปลี่ยนไปจากตอนเด็ก
 
เราไม่ได้พัฒนาขึ้น แต่เราแค่เปลี่ยนมุมมอง นั่นแหละที่แย่
นั่นแหละที่ทำให้ส่วนสำคัญของความดีงามบางส่วนเลือนไป
 
มันแค่feeling แปลกๆหลังจากหยิบนิทานล้านปีมาดูใหม่
มันมีอีกหลายเรื่องที่สอนเราได้มากกว่า
 
10 รอบ เรื่องเดิม ก็ได้10 ข้อคิด บางทีละครบ้านเราควรต้องทำแบบนี้บ้าง. . .
 
คนเราคิดเรื่องไม่เป็นเรื่องเยอะไป ไม่ใช่ต้องหยุดคิด
 
มันไม่ใช่การแก้ปัญหา
 
แต่มันต้องมีคนเตือน "ให้คิดให้ถูกเรื่อง" มากกว่าล่ะมั้ง?
 
ปล. กว่าจะอัพได้! ขอบคุณExteen สำหรับกิจกรรมอันแสนชื่นบานด้วยนะ ยี๊ฮู่ววววววว

edit @ 12 Feb 2014 14:01:11 by ทาสกระต่ายและนางสนม

: ) Special ep : Pass the love forward

posted on 07 Feb 2014 11:23 by marry-go-round
 
Thank you for coming into my life : )
 
You make all my wishes came true
 
You make me the luckiest girl. . . .
 
And you will always know what I'm gonna say on Valentine's day
 
LOVE YOU, PIGGY! 
 

คนข้างๆสถาปนิก

posted on 06 Feb 2014 14:12 by marry-go-round directory Diary
 
ชีวิต. . . .ตัวเองเนี่ยหนีคณะนี้ด้วยเหตุผลข้อเดียว
 
"ไม่ชอบตัดกระดาษ" . . . . .ของมีคมอย่ามายุ่งกะพี่Frown
 
ถามว่าคนรอบๆข้างเค้าตะลึงในความอินดี้ของพี่มั้ย ขอตอบเลยว่ามาก. .
 
เป็นตัวของตัวเองอย่างที่สุด (ขำ)
 
คือมันยุ่งยากอ่ะจะต้องตัดกระดาษให้ตรงเนี่ย เกลียดจริงๆ
 
ที่บ่นนี่ไม่ใช่ไรนะ . . . คือ วันดีคืนร้าย ต้องกลายมาเป็นคนข้างๆสถาปนิก(นึก)
 
มันสุดๆไปเลย พี่ชายเป็นสถาปนิก แฟนเป็นสถาปนิก(ที่มีพ่อจบโยธา)
 
น้องสาวเรียนคณะสถาปัตย์ . . . .รวมถึงแฟนของมันและเพื่อนของมัน
 
มีใครเข้าใจ. . . เวลาที่มันทำงานไม่เสร็จก็ต้องหามรุ่งหามค่ำไปกะพวกมัน
 
บางทีก็ต้องช่วยกันทำมาหากิน . . . ก็อยากมีSkill ทำไมล่ะ ใช่มะ 555+
 
เคยเรียนมาเพราะคิดว่าสอบเข้าไง แต่เห็นโมละไม่อยากทำไง
 
นี่ไม่รู้ว่าตอนรับปริญญาต้องไปด้วยกันมั้ยเนี่ย
 
 
สถาปนิกเนี่ยเป็นสิ่งที่เหนือความคาดหมายนะ
 
คือมันขี้บ่นแทบทุกคน แต่ทำงานได้ยันเช้า
 
เป็นค้างคาว กลางวันไม่ตื่น กลางคืนไม่นอน
 
และชอบพูดภาษาที่เขาเข้าใจกันเอง. . . .
 
แบบยืนๆฟังละ ฮะ?? อะไรน่ะ??? 
 
เข้าไม่ค่อยถึง ถึงหลังๆจะเริ่มเข้าใจบ้างละ
 
 
แต่ถ้ามาถามแม่นะ. . .ยาวจ้า. . .นางจะมาแบบล้ำลึกมากกกกก
 
เอาเป็นว่า ทั้งสถาปนิกและสถาปนึกต่างงงกันเป็นแถบๆ 
 
 
แล้วเวลารวมตัวกันไม่ใช่มันไม่งงกันเองนะ. . .
 
งง!! คือ ปากมันก็บ่นว่า มึงติสไปป้ะวะ มึงแม่งอาร์ต
 
มึงแม่งอินดี้ . . . และอีกเยอะแยะที่ ไม่เคยชะโงกดูเงาตัวเองกัน
 
สนุกนะ. . .ขำดี แต่ละคนด่ากันเหมือนด่าตัวเองแหละ
 
เพราะคนนอกมองทีไรก็ไม่รู้สึกต่าง . . . จะมีแต่ไอ้อ้วนเล็ก(น้องสุดท้อง)
 
ที่มีจินตนาการล้ำน้อยกว่าคนอื่นหน่อย คือมีสองโหมด
 
"ปกติถึงขั้นติดลบ" กับ "พลังบวกจนสติแตก"
 
คือคิดอะไรแบบ นอมอลแบบตันๆทื่อๆไปเลบ ไม่ก็ล้ำจนล้น
 
มันเป็นเด็กอ้วนๆที่น่าเอ็นดูมากกกกกกกกกกกกกกกก
 
เรื่องตลกของมันก็มีล้านแปดดด ไว้จะนินทาให้ฟัง
 
เรายกให้นางเป็น My lillte rare item ไปแล้ว 
 
เชื่อว่าคลอดลูกอีก10คน ก็คงยากจะให้เติบโตมาเหมือนนาง
 
ขี้งกของกินยิ่งกว่าสิ่งใดในโลกเลย 5555+
 
 
คือ การจะเกิดเป็นคนข้างๆสถาปนิก(นึก) ได้เนี่ยนะ
 
ต้องมีพรสวรรค์ในการรับฟังอย่างดีเลย 555555555
 
เวลามันจะโม้เนี่ยเป็นคุ้งเป็นแคว คืออะไร คิดว่าเมียเป็นคนฟังพรีเซนท์งาน?
 
แม่เมียนี่ไว้เดินท่านกกระยางให้ดู. . . 
 
(มันเกิดจากโปรเจคล่าสุด คุณชายนางได้ไซท์ป่าชายเลน
 
นางเลยไปเอานกแถวนั้นมาเป็น inspiration พอจะทำงาน
 
มันต้องหา point นางเลยดึงเอาการเดินของนกมา. . .
 
ก็เลยไปนั่งอธิบายและเดินให้แม่ดู . . . - -*)
 
 
เอออีกอย่างคือ อย่างอแงเรื่องวันสำคัญ
 
เพราะงานพวกเขาเหล่านั้นจะไม่มีความแน่นอนในการใช้ชีวิต
 
นี่สองปีที่ผ่านมาเนี่ย นับวันได้เวลานะที่วันครบรอบจะได้ออกไปเสนอหน้า
 
ไปดูโลกเหมือนคู่อื่น . . . มีแต่ไปเที่ยวกับครอบครัว
 
ไปกันสองคนนี่นับครั้งได้ ถ้าออกตจว. คือ 1 ครั้งถ้วน. . .
 
 ขนาดเมื่อวานก็เป็นวันครบรอบนะ . . .
 
โน่นนน ดิชั้นนอนดูทีวีกะแม่และยาย คุณชายทำงานหน้าโต๊ะดราฟจ้า
 
บอกจริงๆนะ บางทีเราก็ลืมทั้งคู่ คือต่างคนก็ต่างยุ่ง
 
เป็นคนข้างๆสถาปนิกเนี่ย 1 อาชีพที่ทำไม่ได้เลยคือ เกาะปั๋วกิน
 
อยู่ว่างๆ ทำงานบ้าน เลี้ยงลูกนี่ไม่ได้เลยนะ 
 
เพราะจะเริ่มงอแง จะรู้สึกมันไม่มีเวลาให้ ต้องยุ่งไม่แพ้กันถึงจะไม่ฟุ้งซ่าน
 
ลองมาละ ตอนว่างๆนี่ตีกันทุกกกกกวันไปเลย
 
พอไม่ว่างนี่ มึงจะไปไหนก็ไปเหอะ
 
ตรูเองก็ไม่อยากให้มีคนมาวอแวตอนทำงานทำการ
 
เราเจอบางคน นางว่าง นางอยากชอป นางอยากทำทุกๆอย่าง
 
อย่างที่คนเป็นแฟนในสองเดือนแรกเค้าทำ ถึงนางจะคบมาหลายปี
 
คือวอแวไง คนที่เหนื่อยก็คุณผู้ชายนั่นแหละ 
 
แค่อดหลับอดนอน ก็จะตายละ ยังต้องเอาใจมันอีก เห็นละปลงสังเวทเบาๆ
 
 
ปล. เดี๋ยวคงมีต่อ วุ่นวายหลายเรื่อง บอกแล้วมีบลอคไว้นินทา
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
มีแต่รูปตอนรับปริญญาแฮะ เพื่อนปุ้ย นังแรร์ไอเทม และ พี่บุ๊ค(มาไงพี่?)
 
เนื่องจากปุ้ยมาเมนท์เราเป็นคนแรกและเป็นคนเดียวที่หาเจอ 5555+
 
 

 

edit @ 6 Feb 2014 17:42:33 by ทาสกระต่ายและนางสนม

edit @ 6 Feb 2014 17:43:55 by ทาสกระต่ายและนางสนม